സാഹിത്യകാരന്മാര്, പ്രത്യേകിച്ചും കവികള് അവര് സൃഷ്ടിച്ചിട്ടുള്ള ഏതു തരം കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ ജീവിക്കുന്നുവെന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത് ?
അമാനുഷിക കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ
പുരാണ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ
പുരുഷ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ
സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളിലൂടെ
വൈകുന്നേരത്തും പ്രഭാതത്തിലും നിയതമെന്ന പോലെ സന്ധ്യ ചിത്രവിരിപ്പ് നെയ്യുന്നത് :
ആകാശമാകുന്ന വീടിന്റെ ഇരുവാതിലും മറയ്ക്കാന്
നക്ഷത്രങ്ങളെ വരവേല്ക്കാന്
സൂര്യനെ പകലിന്റെ വീട്ടില് നിന്നു യാത്രയാക്കാന്
ചന്ദ്രന് വെണ്ണിലാവാകുന്ന ഭസ്മത്തില് സ്നാനം ചെയ്യാന്
പുരുഷന്റെ യാതൊരു കൈച്ചെലവുമില്ലാത്ത സര്ട്ടിഫിക്കറ്റില് സ്ത്രീ മയങ്ങിപ്പോകുന്നു - ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് :
സ്തീകള് അതിസുന്ദരികളാണെന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ്
സ്തീകള് ത്യാഗിനികളാണെന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ്
അവര് ദയാലുക്കളാണെന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റില്
അവര് കുടുംബത്തിലെ വിളക്കാണെന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റില്
മനുഷ്യത്വമുള്ള വായനക്കാര്ക്ക് കൂടുതല് ഹൃദയ സംവാദമുണ്ടാകുന്നത് :
ഗജവിക്രമന്മാരായ പുരുഷ കഥാപാത്രങ്ങളുമായി
പുരുഷ മേധാവിത്വത്തെ ചോദ്യം ചെയ്യുന്ന സ്ത്രീ കഥാപാത്രങ്ങളോട്
മാനസിക വൈകല്യമുള്ള കഥാപാത്രങ്ങളുമായി
ദുഃഖഭാക്കുകളായ കഥാപാത്രങ്ങളുമായി
ഭൂമിയുടെ ശയ്യാഗൃഹത്തില് ചെന്നുചേരുന്നതോടെ തനിയ്ക്ക് സ്വന്തമാകുമെന്ന് സീത പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് :
ശാന്തിഗീതം പാടുന്ന കാട്ടരുവികള്
പര്വ്വതസാനുക്കളിലെ പുതിയ രത്നസമൂഹങ്ങളും ധാതുദ്രവ്യങ്ങളും
മേഘങ്ങള് നിരന്നു ശോഭിക്കുന്ന പുല്ത്തകിടി
പൂക്കള് ചൊരിയുന്ന മരങ്ങളും വള്ളിപ്പടര്പ്പുകളും
ഭൂമിയുടെ നിസ്സഹായാവസ്ഥ കവയിത്രി വരച്ചു കാട്ടുന്നത് :
കണ്ണീരിനിടയിലും മനോഹരമായി ചിരിക്കേണ്ടവള്
വിളര്ത്ത ചുണ്ടത്ത് നിലാച്ചിരി വിരിയിക്കേണ്ടവള്
കാലത്തിന്റെ കരങ്ങളില് മാത്രം സമാശ്വസിക്കുന്നവള്
ഉള്ളില് കൊടും തിരിയാളുമ്പോഴും തണുത്തിരുണ്ടവള്
കുടുംബജീവിതം ആരംഭിച്ച നാള് തൊട്ടുള്ള കീഴ്വഴക്കം
പുരുഷനും സ്ത്രീയ്ക്കും തുല്യമായ സാമൂഹ്യപദവി
സ്ത്രീ പുരുഷന്റെ കീഴില് ഒതുങ്ങിപ്പാര്ക്കേണ്ട എന്തോ ഒന്ന് എന്ന കാഴ്ചപ്പാട്
പുരുഷന് കുടുംബത്തിനു വേണ്ടി പകലന്തിയോളം അദ്ധ്വാനിയ്ക്കാന് വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
സാമൂഹ്യപദവിയില് സ്ത്രീ പുരുഷനേക്കാള് മുന്നിലായിരിക്കണം
ഭൂമിയുടെ ഗര്ഭഗൃഹത്തില് സീത അന്ത്യവിശ്രമം കൊള്ളുന്നത് :
പക്ഷികളുടെ മധുരഗീതം കേട്ടുകൊണ്ട്
തന്റെ കദന കഥയോര്ത്തു മനംനൊന്തുകൊണ്ട്
മലമുകളില് നിന്നൊഴുകി വരുന്ന കാട്ടരുവികളുടെ ശാന്തിഗീതം ശ്രവിച്ചുകൊണ്ട്
സീതയായി തന്നെ പുനര്ജനിക്കേണമേ എന്ന പ്രാര്ത്ഥനയോടെ
ഇഹലോകവാസം വെടിയുന്ന സീതയെ വാത്സല്യത്തോടെ തന്റെ ശ്രേഷ്ഠമായ ശയ്യാതലത്തിലേയ്ക്ക് കൂട്ടിക്കൊണ്ടു പോകുന്നത് :
വെണ്ണിലാവ്
നക്ഷത്രങ്ങള്
മലമുകളില് നിന്നൊഴുകി വരുന്ന കാട്ടരുവികള്
ഭൂമിദേവി