ജീവിതത്തിലെ അവളുടെ ഏക സമാശ്വാസം :
കാലത്തിന്റെ കരങ്ങള്
പോറ്റി വളര്ത്തുന്ന മക്കള്
ദൈവത്തില്
നെറ്റിത്തടത്തിലെ സിന്ദൂരത്തില്
സീത ആദ്യം യാത്ര പറഞ്ഞത് :
സന്ധ്യയോട്
ചന്ദ്രനോട്
സൂര്യനോട്
പക്ഷി മൃഗാദികളോട്
അവള് സ്നേഹത്തെ കാണുന്നത് :
സ്ത്രീയുടെ പര്യായമായി
ഈശ്വരനും മേലെ
ചിങ്ങവെയിലിന്റെ ശോഭയായി
കാലത്തിന്റെ വികൃതികളിലൊന്നായി
ഭൂമിയുടെ ശയ്യാഗൃഹത്തില് ചെന്നുചേരുന്നതോടെ തനിയ്ക്ക് സ്വന്തമാകുമെന്ന് സീത പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത് :
ശാന്തിഗീതം പാടുന്ന കാട്ടരുവികള്
പര്വ്വതസാനുക്കളിലെ പുതിയ രത്നസമൂഹങ്ങളും ധാതുദ്രവ്യങ്ങളും
മേഘങ്ങള് നിരന്നു ശോഭിക്കുന്ന പുല്ത്തകിടി
പൂക്കള് ചൊരിയുന്ന മരങ്ങളും വള്ളിപ്പടര്പ്പുകളും
ഭൂമിയുടെ ഗര്ഭഗൃഹത്തില് സീത അന്ത്യവിശ്രമം കൊള്ളുന്നത് :
പക്ഷികളുടെ മധുരഗീതം കേട്ടുകൊണ്ട്
തന്റെ കദന കഥയോര്ത്തു മനംനൊന്തുകൊണ്ട്
മലമുകളില് നിന്നൊഴുകി വരുന്ന കാട്ടരുവികളുടെ ശാന്തിഗീതം ശ്രവിച്ചുകൊണ്ട്
സീതയായി തന്നെ പുനര്ജനിക്കേണമേ എന്ന പ്രാര്ത്ഥനയോടെ
ഈ ദ്യോവില് നിര്ഭയം , പരാശ്രയം കൂടാതെ താന് സ്വയം പറന്നു പൊയ്ക്കൊള്ളാമെന്നു സീത ആരോടാണു പറയുന്നത് ?
ഭൂമീദേവിയോട്
മാന് കൂട്ടങ്ങളോട്
രാമനോട്
വനത്തില് വസിക്കുന്ന മഹര്ഷിമാരോട്
കുടുംബജീവിതം ആരംഭിച്ച നാള് തൊട്ടുള്ള കീഴ്വഴക്കം
പുരുഷനും സ്ത്രീയ്ക്കും തുല്യമായ സാമൂഹ്യപദവി
സ്ത്രീ പുരുഷന്റെ കീഴില് ഒതുങ്ങിപ്പാര്ക്കേണ്ട എന്തോ ഒന്ന് എന്ന കാഴ്ചപ്പാട്
പുരുഷന് കുടുംബത്തിനു വേണ്ടി പകലന്തിയോളം അദ്ധ്വാനിയ്ക്കാന് വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു
സാമൂഹ്യപദവിയില് സ്ത്രീ പുരുഷനേക്കാള് മുന്നിലായിരിക്കണം
പണ്ടുകാലത്ത് , ഏറെക്കുറെ പുരുഷനൊപ്പം സ്വാതന്ത്ര്യം അവകാശപ്പെടാന് സ്ത്രീകള്ക്കു കഴിഞ്ഞിട്ടുണ്ടെങ്കില് അത് ആര്ക്കിടയില് മാത്രമാണ് :
പണിയാളര്ക്കിടയില്
രാജകുടുംബത്തിലെ സ്ത്രീകള്ക്ക്
നമ്പൂതിരി ഇല്ലങ്ങളില്
സമ്പന്നമായ ബ്രാഹ്മണ കുടുംബങ്ങളില്
പുരുഷന്റെ യാതൊരു കൈച്ചെലവുമില്ലാത്ത സര്ട്ടിഫിക്കറ്റില് സ്ത്രീ മയങ്ങിപ്പോകുന്നു - ഇവിടെ സൂചിപ്പിക്കുന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ് :
സ്തീകള് അതിസുന്ദരികളാണെന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ്
സ്തീകള് ത്യാഗിനികളാണെന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റ്
അവര് ദയാലുക്കളാണെന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റില്
അവര് കുടുംബത്തിലെ വിളക്കാണെന്ന സര്ട്ടിഫിക്കറ്റില്
